Lakiernik z polecenia - krótka historia ku przestrodze innych.

Znalazłem stare notatki, którymi chciałbym się z Wami, drodzy czytelnicy podzielić.

Miałem małą przygodę z samochodem. Rozbiłem tylna lampę, uszkodzony bok i zderzak tylny. Po gruntownym myciu samochodu po zakupie znalazłem plamy po ptasich odchodach na masce, wiec i tak chciałem skorzystać z lakiernika, a stłuczka tylko wszystko przyspieszyła. Ceny w Polsce są 4 razy niższe niż w Holandii, wiec długo się nie zastanawiałem. Umówiliśmy się u lakiernika poleconego przez znajomego, który handluje samochodami i często korzystał z jego usług.

Poniedziałek - początek przygody.

Zaprowadzamy samochód do lakiernika. Pan lakiernik spodziewa się nas. Rozmowa jest fachowa, lakiernik doradza nam co można podmalować, co nie. Uzgadniamy następujący zakres prac: tylna lewa ćwiartka - naprawa blacharska + malowanie, malowanie obu zderzaków, maski i tylnych drzwi od strony kierowcy. Pan lakiernik robi wrażenie fachowca i osoby inteligentnej, proponuje podwiezienie nas do domu. W drodze jesteśmy raczeni anegdota o moskiewskich taksówkarzach. Jesteśmy poinformowani, ze przy tym zakresie prac wszystko potrwa około 3 dni, można w tym czasie zaglądać. Nie zapominajmy, ze zaoferowano nam pomoc w zdobyciu żarówki, ale akurat ta cześć poszła bezproblemowo.

Wtorek - wszystko idzie gładko. Zaglądamy do warsztatu. Bok jest już wyprostowany. Maska, drzwi i zderzaki są zaszpachlowane i wyszlifowane, chociaż według pracownika warsztatu na elementach jest już podkład. Pracownik twierdzi, ze jutro rano elementy będą malowane, później polerowane i na środę popołudniu gotowe.

Środa - początek udziwnień. Dzwonie do warsztatu, żeby dowiedzieć się konkretnie, o której godzinie auto będzie gotowe. Pan lakiernik mówi, ze jego pracownik, na pewno nie informował nas, ze samochód będzie gotowy na środę, tak wiec kazał przyjść w czwartek na 16stą.

Czwartek - wersja próbna. Przyjeżdżamy do warsztatu o 16stej. Samochód stoi na zewnątrz, z daleka się błyszczy. Mam uśmiech na twarzy, ale podchodzimy bliżej i zadowolenie mija. Zaczynamy oglądać samochód od przodu. Na masce nie widzimy problemów, ale gładząc ręką wyczuwamy nierówności tzw. kasze na zderzaku. Ale to się spoleruje, klika minut i nie będzie problemu. Idziemy dalej. Samochód stoi w cieniu, wiec znajdowanie błędów w sztuce powinno być trudne. Jednakże tylne drzwi od razu budzą wątpliwości: zauważamy ostra krawędź na drzwiach (coś było przyklejone) a co gorsze, to lakier jest ewidentnie przypalony od polerowania. Żółta plama na środku niebieskich drzwi rzuca się w oczy. Natomiast na tylnym zderzaku jest zaciek. I teraz najgorsze. Gołym okiem widać, ze lampa, zderzak i bok nie są spasowane. Lampa odstaje od karoserii u góry, z boku i z tylu. Lakiernik oddaje samochód z zaciekiem! Co on ślepy jest?! Lakiernik chodzi w koło w warsztacie , nie jest zainteresowany nami. Wołamy go, pokazujemy błędy i mówi, ze przyjmuje uwagi i poprawi na jutro na godzinę 12stą.Zaciek jest kwitowany słowami: "Pan mówi, ze zaciek, niech będzie, ze zaciek". Dzień w plecy. Ale nie pospieszamy fachowca. Może się spieszył, a teraz zrobi lepiej. A przecież chodzi o to, żeby samochód był zrobiony jak nowy, a nie pryśnięty jak sprayem w warunkach domowych.

Piątek - dzień wariata.

Autobusem komunikacji miejskiej udajemy się do warsztatu na umówiona godzinę. Wchodzimy i widzimy, ze tył samochodu jest zdemontowany. Myślę, że jeszcze kończą, ale nie! Oni nie zaczęli jeszcze, samochód jest w takim samym stanie jak dzień wcześniej. Mówię, że umówiliśmy się na godzinę 12, w odpowiedzi słyszę, ze lakiernik nigdy nie zobowiązał się dla nikogo co do terminu wykonania prac i nie zrobi wyjątku dla mnie. Mówi, ze on nie wie na kiedy samochód będzie gotowy. No to moja dziewczyna pyta co zostało zrobione. Lakiernik mówi: "To co Pani widzi", ona z kolei: "nic nie widzę", a lakiernik: "jak pani nic nie widzi to nic nie zostało zrobione". Znowu próbujemy dusić mechanika o termin i słyszymy: "jak pani chce tak rozmawiać, to powiem, ze na reklamacje mam 14 dni". Lakiernik mówi: "przepraszam muszę przejść" i odchodzi od nas, odwraca się plecami i nie zwraca uwagi na zadane pytania. Dopiero, kiedy kolejny raz podchodzimy i pytamy czy możemy przynajmniej liczyć na telefon z informacja o postępie prac, odwrócony tyłem odpowiada, ze tak. Po powrocie do domu poprosiliśmy o interwencje znajomego, który go polecił. O godzinie 17 jedziemy z teściem sprawdzić, czy coś się ruszyło. Samochodu nie ma na zewnątrz, nie znajdujemy go tez w warsztacie. Zaczynam się pocić. Teraz już wszystko możliwe. Znajdujemy samochód w kabinie natryskowej. Pojawia się lakiernik. Wziąłem teścia, bo po mieszkaniu zagranica nie jestem przyzwyczajony do takich sytuacji i nie wiem jak rozmawiać, wiec teść prowadzi rozmowę. Pyta co z tym samochodem się dzieje i na kiedy będzie gotowy. W odpowiedzi słyszy "Nie wiem". No to mówi bardziej twardo: "Widzi Pan co jest do zrobienia i nie potrafi powiedzieć, na kiedy zostanie to zrobione?". Lakiernik znowu zaczyna, ze on nikomu nie obiecuje i nie wie, ale być może jutro o 13stej. Na to teściu "Jak to być może? Co Pan rozmawia jak z dzieckiem i głupio odpowiada zamiast konkretnie?", Lakiernik "Jakie pytanie taka odpowiedz", Teść:"No to konkretnie o której?", Lakiernik:"No mowie, że mam nadzieje, ze jak nie będzie problemów, to poskładam to do 13stej", Teść:"To już słyszy się lepiej niż może", Lakiernik:"Język polski dopuszcza tez taka formę".Tak wiec z konwersacji wynika, ze lakiernik ma większe zdolności krasomówcze i polonistyczne niż lakiernicze.

Sobota.

Lakiernik zadzwonił o 9:45 z informacja, ze w ciągu 15 minut poskładają. W końcu odebrałem samochód.d Efekt malowania widać było dobrze po miesiącu. Samochód był w łatki. :(